لغت نامه دهخدا
هادم اللذات. [ دِ مُل ْ ل َذْ ذا ] ( ع اِ مرکب ) کنایه از مرگ است. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِخ ) لقب عزرائیل است. ملک الموت. بویحیی. ( مجموعه مترادفات ص 248 ). ویران کننده لذتها. و این لقب ملک الموت است، یعنی فرشته ای که قابض ارواح است. ( آنندراج ): هاتف هادم اللذات آواز دردهد و طبل رحیل بزند. ( سندبادنامه ص 156 ).