ناوردجو

لغت نامه دهخدا

ناوردجو. [وَ ] ( نف مرکب ) جنگجو. مبارز. رجوع به ناورد شود.

فرهنگ عمید

ناوردخواه، جنگجو.

جمله سازی با ناوردجو

💡 دو ناوردجو رزمساز آمدند درآن پهنه دو ترکتاز آمدند