ناخدائی

ناخدائی. [ خ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل ناخدا. ملاحت. ملاحی. کشتی بانی. || جور. جفا:
مکن با یار یکدل بیوفائی
که کس با کس نکرد این ناخدائی.نظامی.

💡 بدین ملاحی و این ناخدائی از این گرداب کی خواهی رهائی

💡 گهی باشد که کار ناخدائی میکند طوفان که از طغیان موجی کشتیم بر ساحل افتاد است

💡 به رتبت ناخدائی کز ازل فلک النجاه آمد فلک بسپرد در دریای خون کشتی به طوفانش

💡 نشین بکشتی حلم و به ناخدائی عقل در این محیط بلا بر کران ز طوفان باش