عبدالحسین

عبدالحسین. [ع َ دُل ْ ح ُ س َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خاوه بخش دلفان شهرستان خرم آباد واقع در 15هزارگزی خاور نورآباد و هفت هزارگزی جنوبی راه اتومبیل رو خرم آباد به کرمانشاه. ناحیه ای است جلگه ای، سردسیر، مالاریائی. 300 تن سکنه دارد. آب آن از سراب نیاز تأمین میشود. محصولات آن غلات، لبنیات، و توتون است اهالی به کشاورزی و گله داری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. ساکنین از طایفه خاوه هستند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).

دهی است از دهستان خاوه بخش دلفان شهرستان خرم آباد واقع در ۱۵ هزار گزی خاور نور آباد و هفت هزار گزی جنوبی راه اتومبیل رو خرم آباد بکرمانشاه ناحیه ایست جلگه ای سردسیر مالاریائی
شرف الدین بن یوسف عاملی موسویدانشمند و متکلم شیعی ( و. ۱۲۹٠ - ف. ۱۳۷۷ ه.ق. ). وی نزد محمد کاظم خراسانی و شریعت اصفهانی و محمد کاظم یزدی تحصیل کرد. از مولفات اوست: تنزیل الایات غایه المرام فصول المهمه کلمه الغرائ المراجعات اجوبه السئله موسی جارالله.

اسم: عبدالحسین (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: abdolhoseyn) (فارسی: عبدالحسين) (انگلیسی: abdolhossein)
معنی: ترکیب دو اسم عبد و حسین ( بنده و نیکو )، بنده ی حسین، ( به مجاز ) دوستدار و ارادتمندِ امام حسین ( ع )، [این نام به لحاظ تولا و دوستی با امام حسین ( ع ) انتخاب می شود]، ( اَعلام ) عبدالحسین شرف الدین ابن یوسف عاملی موسوی دانشمند و متکلم شیعه در قرن و هجری، ]این نام به لحاظ تولا و دوستی با امام حسین ( ع ) انتخاب می شود[، ( در اعلام ) عبدالحسین شرف الدین بن یوسف عاملی موسوی دانشمند و متکلم شیعه در قرن و ( هـق )، بنده حسین

💡 سید عبدالحسین موسوی نجفی لاری (زادهٔ ۲۰ دی ۱۲۲۶ در نجف، درگذشتهٔ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۰۳ در جهرم) از روحانیون و مجتهدین جنوب کشور و از طرفداران مشروطه بود که در جریان جنگ عشایر جنوب ایران با نیروهای انگلیسی در جنگ جهانی اول نقش عمده‌ای داشت.

💡 گشود چهره چو عبدالحسین فتح الله سؤال کرد پدر از صفائیش مولود

💡 فردوسی موضوعِ آثارِ هنری فراوانی بوده است. در بعضی از این آثار وجوهِ سیاسیِ کار و زندگیِ او مجسّم شده است. از این جمله است فردوسیِ عبدالحسین سپنتا و دیباچه‌ی نوین شاهنامهٔ بهرام بیضایی که هر دو فردوسی را بی‌اعتنا به جنگ‌های قبیله‌ای و ستمدیده از توده‌ها و حاکمان و تمکین‌ناپذیر نشان می‌دهند.