با عنوان «تاریخ کردها» نیز شناخته میشود و به «شرفنامه بدلیسی» معروف است، اثر امیر شرف خان بدلیسی است که در سال 1005 هجری تألیف شده است. این اثر با دستنوشتهٔ محمد جمیل ملا احمد روژبیانی به ما رسیده و از دیرباز مورد توجه مورخان و پژوهشگران بوده است. همانگونه که مصحح روس نسخهٔ فارسی، ولادیمیر ولییامینوف زرنوف، حدود یکونیم قرن پیش در مقدمهٔ کتاب تصریح کرده است، این اثر «معتبرترین، مهمترین و قابل ملاحظهترین بخش تاریخ کرد» به شمار میرود؛ زیرا حاوی جزئیاتی است که در هیچ منبع دیگری ذکر نشدهاند، از جمله سنتها، آداب و رسوم، روایات تاریخی شفاهی و یا شرح وقایعی که مؤلف شخصاً شاهد آنها بوده است.
نسخهٔ فارسی شرفنامه، به تصحیح ولادیمیر ولییامینوف زرنوف رسیده و در سال 1377 شمسی توسط انتشارات اساطیر به چاپ رسیده است. این نسخه شامل بخشهای متعددی است، از جمله «شاهد سخن ناشر» به قلم عبدالحسین جربزهدار»، مقدمهٔ مصحح روس ولادیمیر ولییامینوف زرنوف (در جمادیالاخر 1276 / ژانویهٔ 1860 میلادی) و پیشگفتاری از خود مصحح. این مقدمه و پیشگفتار، اهمیت تاریخی و ارزش اطلاعاتی شرفنامه را به خوبی روشن میسازند و خواننده را با فضای تاریخی و فرهنگی کردستان در دوران مؤلف آشنا میکنند.
به تصحیح زرنوف در سالهای 1860 تا 1862 میلادی چاپ و منتشر شد و از آن زمان تاکنون بهعنوان منبعی معتبر و مرجع برای مطالعهٔ تاریخ، فرهنگ و جامعهٔ کردها شناخته میشود. این اثر نه تنها جنبهٔ تاریخی دارد، بلکه با ارائهٔ روایتهای عینی و جزئیات دقیق از زندگی اجتماعی و فرهنگی مردم کرد، به پژوهشگران امکان میدهد تا تصویری روشن و مستند از کردستان آن دوران به دست آورند. شرفنامه بدلیسی، به دلیل اصالت و دقت مطالبش، همچنان یکی از مهمترین منابع در مطالعات تاریخی و فرهنگی منطقه به شمار میرود.