سترا

[ویکی الکتاب] معنی سِتْراً: پوشش
معنی دُونِهَا: غیر آن - زیر آن (در جمله "لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْراً ")
ریشه کلمه:
ستر (۳ بار)
به فتح (س) پوشاندن (ستر الشی‏ء ستراً: غطّاه» و به کسر (س) پرده و پوشش (اقرب). بر آنهاجز آفتاب پوششی قرار نداده بودیم. استتار اختفا و مخفی شدن است. نبودید مخفی شوید از اینکه گوش و چشمهایتان بر شما گواهی دهمد ظاهراً منظور آن است که قدرت مخفی شدن از شهادت اعضا نداشتید. *. معنی آیه در «حجب» گذشت.

💡 و خبر درست است که رب العالمین قبضه خاک برداشت و آدم را از آن بنگاشت، پس از پستاخی و نزدیکی بجایی رسید که چون وی را از بهشت سفر فرمود تا بزمین، گفت خداوندا مسافران بی زاد نباشند زاد ما درین راه چه خواهی داد؟ رب العالمین سخنان خویش او را بشنوانید و کلماتی چند او را تلقین کرد، گفت یا آدم یاد کرد ما ترا در آن غریبستان زادست وز پس آن روز معادت را دیدار ما میعادست. که رب العالمین گفت فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ آن گه سر بسته گفت و تفصیل بیرون نداد تا اسرار دوستی بیرون نیفتد و قصه دوستی پوشیده بماند. «قد قلت لها قفی فقالت قاف لم یقل وقفت سترا علی الرقیب و لم یقل لا اقف مراعاة لقلب الحبیب.