فر کیانی

فر کیانی. [ ف َرْ رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) فره کیانی. خوره. خره. ( حاشیه برهان چ معین ). نوری که از خدای تعالی بر خلایق فایز شود که به وسیله آن قادر شوند به ریاست و حرفتها و صنعت ها. ( برهان: خوره ). رجوع به فره و خوره و نیز رجوع به حاشیه برهان چ معین ذیل لغت خوره شود.

فره کیانی. خوره

💡 به فر کیانی و نیک اختری به مردی و گردی و کند آوری

💡 به جیحون گذر کرد و کشتی نجست به فر کیانی و رای درست

💡 اول از حسن و وفا و زندگانی گویمش یا ز حسن و طلعت و فر کیانی گویمش