غلط بین

غلطبین. [ غ َ ل َ ] ( نف مرکب ) غلطبیننده. آنکه در دیدن خطا و اشتباه کند:
گر غلطبین و غلطپندار پنداری مرا
خاک درچشم غلطبین و غلطپندار زن.سوزنی.این طبیبان غلطبین همه محتالانند
همه را نسخه بدرید و به سر بازدهید.خاقانی.هرکه دندان ضعیفی میکند
کار آن شیر غلطبین میکند.مولوی.جای رحم است بر آن چشم غلطبین کز جهل
خوابها بیند و بیدار نماید خود را.صائب ( از آنندراج ).

آن که در دیدن یا اندیشیدن خطا و اشتباه کند، غلط بیننده.

( صفت ) آنکه در دیدن خطا کند چشم خطا بین.

💡 در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست چون جوی بود کج، نرود آب روان راست

💡 جای رحم است بر آن چشم غلط بین کز جهل خوابها بیند و بیدار نماید خود را

💡 گر غلط پندار پنداری که هستم، نیسم خاک در چشم غلط بین غلط پندار زن

💡 خویش را روشندل از چشم غلط بین دیده ای صاف کن آیینه را تا روسیاهی بنگری

💡 خواب غفلت پرده چشم غلط بین می شود ورنه در مهد زمین آسودگی موجود نیست