کلمهی «غلبت» از ریشهی «غلب» در عربی گرفته شده است و به معنای پیروزی یا غالب شدن است. این واژه زمانی به کار میرود که یک فرد، گروه یا نیرو بتواند بر دیگری تسلط پیدا کند یا بر آن غالب آید. غلبت معمولاً در زمینهی جنگ، مبارزه، رقابت یا هر نوع کشمکش به کار برده میشود. معنای ضمنی آن نشاندهنده قدرت، توانایی و موفقیت در غلبه بر مشکل یا حریف است. در ادبیات فارسی و متون دینی، غلبت میتواند به پیروزی اخلاقی یا معنوی نیز اشاره داشته باشد. این کلمه بیانگر دستیابی به موقعیت برتر یا چیرگی بر دشمن یا سختیهاست. غلبت میتواند هم به صورت مادی و هم به صورت معنوی و روانی تعبیر شود.
غلبت
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) چیره شدن کسی بر کسی پیروز گشتن ۲ - ( اسم ) چیرگی پیروزی ۳ - استیلائ تسلط ۴ - کثرت فراوانی بسیاری ۵ - کثرت استعمال شیوع ۶ - ( اسم ) گروه بسیار جمعیت ازدحام ۷ - بانگ فریاد. یا غلبه دم. جمع شدن خون در وریدها و شریان های یک عضو هجوم خون در یک عضو احتقان. یا غلبه روییدن. پر پشت روییدن. یا غلبه خون ( دم ) فشار خون اشتداد دم.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی غُلِبَتِ: شکست خورد - مغلوب شد (در اصل "غُلِبَتْ" بوده که به دلیل رسیدن ساکن به تشدید در عبارت "غُلِبَتِ ﭐلرُّومُ " حرف "ت" کسره گرفته است )
معنی غَلَبَتْ: غلبه کرد - پیروز شد
ریشه کلمه:
غلب (۳۱ بار)
جمله سازی با غلبت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ولکن غلبه توحید تا بدین غایت بر دوام نبود، بلکه چون برقی بود و طبع بشریت در التفات یا اسباب که در میان است پدیدار آید. و بسیار کس در بعضی احوال چنین بودهاند. و این نه آن باشد که بیخ خشم کنده آمده بود، لکن چون از کسی نمیبیند، رنج خشم پیدا نیاید همچون سنگی که بر وی آید، بلکه باشد که اگرچه غلبت توحید نبود، لیکن دل وی خود به کاری مهمتر چنان مشغول بود که خشم بدان پوشیده باشد و پدید نیاید.
💡 و لم ار عقلا الا اسیر بعشقه بلی غلبت العشق و العقل هارب
