لغت نامه دهخدا
غرچه فریب. [ غ َ چ َ / چ ِ ف ِ / ف ِ ] ( نف مرکب ) آنکه غرچه ( مخنث و نادان ) را فریبد. فریبنده غرچه:
از فرازش نبرده سوی نشیب
مگر این گنده پیر غرچه فریب.سنائی.
غرچه فریب
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه غرچه را فریبد کسی که مخنث و نادان را فریب دهد.
جمله سازی با غرچه فریب
💡 برگذر زین جهان غرچه فریب در گذر زین رباط مردمخوار