لغت نامه دهخدا
طبش. [ طَ ] ( ع اِ ) مردم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). طمش مثله و منه: ما فی الطبش مثله. و ما ادری ای الطمش هو؛ ای ای الناس هو و کذا ای الطبش هو. ( منتهی الارب ).
طبش. [ طَ ] ( ع اِ ) مردم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). طمش مثله و منه: ما فی الطبش مثله. و ما ادری ای الطمش هو؛ ای ای الناس هو و کذا ای الطبش هو. ( منتهی الارب ).
مردم طمش مثله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا شد مه من سرو گلستان طبش از لاله و گل پر است دامان طبش