صاحب هوس

صاحب هوس. [ ح ِ هََ وَ ] ( ص مرکب ) بوالهوس. بلهوس. دارای هوس. آنکه به هوای دل رود:
اینجا شکری هست که چندین مگسانند
یا بوالعجبی کاین همه صاحب هوسانند.سعدی.

بوالهوس

💡 جز مردن و کشتن سخن از عشق نگویم تا خلق نگویند که صاحب هوس است این

💡 مر وصل ترا هزار صاحب هوس است تا خود به وصال تو که را دسترس است

💡 در کوی تو صد هزار صاحب هوس است تا خود، به وصال تو، که را دسترس است

💡 در صحبت صاحب نظران بار ندارد صاحب هوس بار ملامت نکشیده

💡 دردا که از نگاه تو هرکس که بود سوخت فرقی میان عاشق و صاحب هوس نماند