شافعه

( شافعة ) شافعة. [ ف ِ ع َ ] ( ع ص ) عین شافعة؛ چشم که یک را دو بیند. ( منتهی الارب ). عین شافعة؛ ای تنظر؛ نظرین ای تری الشخص شخصین. ( اقرب الموارد ). دوبین. احول. کاژ.

💡 آن شافعه کان رایحه کز خلد مخلد جویند نیابند جز از خاک در او

💡 گر او نبود شافعه روز قیامت پس خامه تقدیر به جرم که کشد خط