زردوز

زردوز. [ زَ ] ( نف مرکب ) زردوزنده. آنکه با تارهای زر و گلابتون پارچه و جامه را نقش دوزد. چکن دوز. ( فرهنگ فارسی معین ). چکن دوز. و کسی که با تارهای زر و گلابتون پارچه و جامه را منقش می دوزد. ( ناظم الاطباء ). مخفی نماند که امثال این ترکیب برای دو معنی مستعمل میشود، مثلاً اگر بگوئی مرد زردوز، بمعنی دوزنده زر باشد... ( از آنندراج ):
حدیث مدعیان و خیال همکاران
همان حکایت زردوز و بوریاباف است.حافظ.مه زردوز، دل از تیر نظر می دوزد
چاک دل را به سر سوزن زر می دوزد.سیفی ( ازآنندراج ).رجوع به زرکش شود. || ( ن مف مرکب ) زردوخته. پارچه زردوزی شده. ( فرهنگ فارسی معین ). پارچه منقش شده از تارهای زر و گلابتون. ( ناظم الاطباء ). اگر بگوئی پارچه زردوز و یا کفش زردوز بمعنی دوخته به زر باشد... ( آنندراج ):
تهمتن به زاری به پیش پدر
ز تابوت زردوز برکرد سر.فردوسی.بود از بس که لبریز صفا آن ساق سیمینش
شود زردوز هنگام سواری دامن زینش.میرزا معز فطرت ( از آنندراج ).جامه زردوز به قیمت گران
دوخته چشم همه قیمت گران.امیرخسرو ( ایضاً ).گلهایی که بر آن بالش زردوز افتاد
همچنانست که بر تخته دیبا دینار.نظام قاری ( دیوان البسه ص 14 ).رجوع به زرکش شود.

۱. کسی که پیشه اش دوختن و ساختن پارچه های زری است، کسی که با تارهای زر نقش و نگار بر جامه می دوزد.
۲. (صفت مفعولی ) زردوزی شده.

کسی که باتارهای رنقش ونگاربرجامه بدوزد
۱ - ( صفت ) آنکه با تارهای زرد گلابتون پارچه و جامه را نقش دوزد چکن دوز. ۲ - ( صفت ) پارچه زر دوزی شده.
زر دوزنده آنکه با تار های زر و گلابتون پارچه و جامه را نقش دوزد زر دوخته

💡 اگر هزار یکی از غمم نهی برکوه شود چو سوزن زردوز بیضۀ پولاد

💡 گلهایی که بر آن بالش زردوز افتاد همچنانست که بر تخته دیبا دینار

💡 خوش تنگ کشیدی به بر آن خرمن گل را ای جامه زردوز به قربان تو گردم

💡 که چون ارغوان سیر نوروز شد صبا بر گل و لاله زردوز شد