رجو

لغت نامه دهخدا

رجو. [ رَج ْوْ ] ( ع مص ) رجاء. امید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). امید داشتن. مأیوس نگشتن. ( ناظم الاطباء ). امید داشتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رُجُوّ و رجاو رجاء و رجاوة و رجاة و مرجاة شود. || ترسیدن، قوله تعالی: ما لکم لاترجون وقاراً. ( قرآن 13/71 )؛ ای لاتخافون عظمةاﷲ. ( از ناظم الاطباء ). ترسیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). ترسیدن. یقال: «لقیت هولاً ما رجوته ». ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رَجاء و رُجُوّ و رجاوة و رجاءة و رجاة و مرجاة شود.
رجو. [ رُ ج ُوو ] ( ع مص ) رَجْو. امید داشتن و مأیوس نگشتن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رَجْو و رَجا و رَجاء و رجاة و مرجاة شود. || ترسیدن. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به رَجْو و رَجاء و رجاءة و رجاوة شود.

فرهنگ فارسی

رجو امید داشتن و مایوس نگشتن یا ترسیدن

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲۸(بار)

جمله سازی با رجو

💡 آب‌انبار رجو مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان صدوق، بخش خضرآباد، شهر ندوشن، ۶ کیلومتری جنوب شرق روستای نیوک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 موزه ملی باستان‌شناسی در رجو کالابریا پربازدیدترین جاذبه گردشگری و ترنج مهم‌ترین محصول کشاورزی این استان هستند.

💡 تاریخ تولد وی دقیقاً مشخص نیست اما به صورت تقریبی حدود سال ۱۴۸۹ در شهرک کورجو در نزدیکی رجو نل امیلیا به دنیا آمده‌است. پدر وی تاجر بود.