روانداز

روانداز. [ اَ ] ( اِ مرکب ) چیزی که در خواب بر رو اندازند مثل لحاف و پتوو شمد و غیر آنها. ( فرهنگ نظام ). مقابل زیرانداز.
- امثال:
زیراندازش زمین است و رواندازش آسمان، نظیر: آه ندارد با ناله سودا کند؛ یعنی بی نهایت بی چیز است. ( یادداشت مؤلف ).

(اَ ) (اِ. ) آنچه که به هنگام خواب به روی خود اندازند.

آنچه در موقع خوابیدن بر روی خود می اندازند، مانند لحاف.

( صفت اسم ) آنچه که به هنگام خواب بر روی خود اندازند مقابل زیر انداز.

آنچه که به هنگام خواب به روی خود اندازند.

💡 گلیم قشقایی به عنوان روانداز و برای تزئین چادر بافته می‌شده‌است و در آن معمولاً از رنگ‌های تند و روشن استفاده می‌شود.

💡 مردم قشقایی جاجیم را برای پوشاندن رختخواب و اثاثیه درون چادر استفاده می‌کنند. جاجیم‌های کوچک به عنوان روانداز نیز کاربرد دارد. جاجیم به رنگهای مختلف بافته می‌شود و رنگ‌های روشن در بافت آن بیشتر به کارمی رود. معمولاً تار و پود آن هم رنگ است. نقوش جاجیم که برای تزیین آن به کار می‌رود عبارتند از نقش شطرنجی، نقش کنگره، نقش موازی، نقش لوزی و غیره.