خوش خرامی

خوش خرامی. [خوَش ْ / خُش ْ خ ِ / خ َ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) خوش رفتاری. نیک رفتاری. ( یادداشت مؤلف ). کش خرامی:
تو رایض من به خوش خرامی
من توسن تو به بدلگامی.نظامی.|| خوش خلقی. خوش اخلاقی.

عمل خوشخرام
خوش رفتاری نیک رفتاری

{passage} [ورزش] نوعی یورتمۀ آرام که در آن اسب پیش از گذاشتن پا بر روی زمین آن را تا ارتفاع زیادی بلند می کند

💡 بخدائی که بی ارادت او سرورا برگ خوش خرامی نیست

💡 تا بو که یابم آگهی از سایهٔ سَروِ سَهی گلبانگِ عشق از هر طرف، بر خوش خرامی می‌زنم

💡 سروی و چه سرو خوش خرامی ماهی و چه ماه دلفروزی

💡 این سرافرازی کجا یابم من کوتاه دست؟ کز هواداری سرو خوش خرامی داشتم