خانه زادی

لغت نامه دهخدا

خانه زادی. [ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) حالت خانه زاد.

فرهنگ فارسی

حالت خانه زاد

جمله سازی با خانه زادی

💡 خراب محفل عشقم که چون شرار درو به خانه زادی آتش، سپند مشهور است

💡 به محفلی که بود در حریم او مشهور به خانه زادی آتش، سپند همچو شرار

💡 بنده ای بودم به کویش خانه زاد فکر حال خانه زادی هم نکرد

💡 به خانه زادی کلک من افتخار کند سخن که طعنه به خورشید می زند چندین

💡 ازان آن چهره زیباست از عین الکمال ایمن که برآتش سپند خانه زادی دارداز خالش