لغت نامه دهخدا
خاک کش. [ ک َ / ک ِ ]( نف مرکب، اِ مرکب ) تخته ای است که دهقانان زمین شیار کرده را بدان هموار کنند و خاکش مخفف آن است. ( آنندراج ). مالِه ( در تداول مردم شمیران ). || کسی که خاک کشی می کند مقابل آجرکش یا گِل کش ( از اصطلاح بنایان ). || ارابه ای که خاک حمل می کند.