خانه دشمن

خانه دشمن. [ ن َ / ن ِ دُ م َ ] ( ص مرکب ) خانه بیزار. دشمن خانه. ( آنندراج ):
در دیده و دلم نبود اشک را قرار
طفلی که شوخ طبع بود خانه دشمن است.حکیم ( از آنندراج ).بسکه سودا بر سر کوی تو پیچد در سرم
در هوایت خانه دشمن همچو دود مجمرم.کلیم ( از آنندراج ).

خانه بیزار دشمن خانه

💡 دشمن خانگی آدم خاکی است زمین خانه دشمن خود را ز چه آباد کنیم

💡 بزی خرم و خانه دشمن تو محل حوادث مکان مصایب

💡 ز خانه دشمن من چون حباب می خیزد نهان به پرده راز خودست پرده درم

💡 بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم در هوایت خانه دشمن بود چون مجمرم

💡 بعضی درون خانه خود کرده حبس خصم بعضی بحبس خانه دشمن درآمده