ابوحنیفه دینوری، با نام کامل احمد بن داود بن ونند (زاده حدود ۸۱۵ میلادی در دینور، درگذشته حدود ۸۹۵ میلادی)، از دانشمندان برجسته ایرانی در قرن سوم هجری و دوران طلایی اسلام بود. او در رشتههای متعددی همچون تاریخنگاری، گیاهشناسی، جغرافیا، ریاضیات، نجوم، فلزکاری، و زبانشناسی تخصص داشت و آثار ارزشمندی از خود بهجای گذاشت.
زندگینامه و تحصیلات
دینوری در شهر دینور در استان کرمانشاه متولد شد و در جوانی برای تحصیل به بصره، کوفه، اصفهان و دیگر مراکز علمی آن زمان سفر کرد. او از شاگردان برجستهٔ ابنسکیت اهوازی و پدرش بود و در علوم مختلف از جمله صرف و نحو، هندسه، حساب، و نجوم آموزش دید.
آثار علمی
از مهمترین آثار دینوری میتوان به دو کتاب زیر اشاره کرد:
الاخبار الطوال: کتابی تاریخی که بهعنوان یکی از منابع اولیهٔ تاریخنگاری اسلامی شناخته میشود.
النبات: اثر برجستهای در زمینهٔ گیاهشناسی که بهعنوان اولین کتاب مستقل در این حوزه در جهان اسلام مطرح است.
جایگاه علمی
دینوری را میتوان اولین گیاهشناس مسلمان در دوران اسلامی دانست که توانست به بسیاری از پرسشها و مجهولات مربوط به گیاهان و داروها پاسخ دهد. آثار او تأثیر زیادی بر دانشمندان بعدی مانند ابنبیطار و ابوریحان بیرونی داشت. علاوه بر این، وی در زمینههای دیگر علمی نیز تأثیرگذار بود و در علوم مختلف از جمله تاریخنگاری، جغرافیا، و زبانشناسی آثار مهمی از خود بهجای گذاشت.