دامن فشاندن
لغت نامه دهخدا
دامن فشاندن. [ م َ ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) دامن افشاندن. تکاندن دامن. || رها کردن دامن. سردادن دامن. از دست نهادن دامن:
در حسرت آنم که سروپای بیکبار
در دامنش افشانم و دامن نفشاند.سعدی. || فیض بخشیدن:
بر آن سایه چو مه دامن فشاندم
چو سایه لاجرم بی سنگ ماندم.نظامی. || فروتنی کردن. دامن فشان گردیدن. || اعراض کردن. ترک گفتن:
چه کردم کآستین بر من فشاندی
مرا کشتی و پس دامن فشاندی.خاقانی.- دامن فشاندن از؛ بس کردن ازو. ترک او گفتن. اعراض کردن از کسی یا چیزی:
دامن مفشان از من خاکی که پس از من
زین در نتواند که برد باد غبارم.حافظ.- دامن فشاندن بر؛ دامن افشاندن بر. اعراض کردن از:
جان فشان و راد زی و راه کوب و مرد باش
تا شوی باقی چو دامن برفشانی زین دمن.خاقانی.
جمله سازی با دامن فشاندن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مهیای خرابی گوشه غمخانه ای دارم که از دامن فشاندن گردم از بنیاد برخیزد
💡 ز بیناییست از خار علایق دامن فشاندن نگاه آن بهکه بردارد ز ره خویش مژگان را
💡 بر چراغ ما که از روی تو روشن گشته است گر نبخشی روغنی، دامن فشاندن خوب نیست
💡 عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی دامن فشاندن من دارد جگر فشانی
💡 به هستی، خوش بُوَد دامن فشاندن گلی زیبا شدن، یک لحظه ماندن
💡 زبن من و ما چون شرارکاغذ آتش زده اندکی دامن فشاندن گلفشانی میکند
💡 شاعر در بیت خود از دامن فشاندن بر زمین برای نشان دادن تواضع و فروتنی در برابر پیشگاه خداوند متعال و معشوق استفاده کرده است.
💡 او در طول سخنرانی خود، با دامن فشاندن بر مفاهیم اخلاقی، سعی داشت توجه شنوندگان را به اهمیت رعایت عدالت در جامعه جلب کند.
💡 سنتهای قدیمی نشان میدهند که زنان در مراسمهای مذهبی، با دامن فشاندن بر زمین، نوعی احترام و تعظیم خود را به بزرگان نشان میدادند.