دامان کوه

لغت نامه دهخدا

دامان کوه. ( اِخ ) کوههای اکراد. نام یکی از سه رشته کوهی که بشمال شرق خراسان است و دامنه آن بقسمت کویر خوارزم امتداد دارد. رشته دوم آلاداغ و میرابی نام دارد و در وسط واقع است و رشته سوم جغتای یا کوههای جوین نامیده میشود و در جنوب است. ( از ایران باستان ج 2 ص 2186 ).

فرهنگ فارسی

یا کوههای اکراد نام یکی از سه رشته کوهی که بشمال شرق خراسان است و دامنه آن بقسمت کویر خوارزم امتداد دارد

جمله سازی با دامان کوه

💡 که در دامان کوه و کوهساری که تا کوه است از آنجا نعره‌داری

💡 نی غلط کردم که از سوز درون کوهکن شعله در دامان کوه بیستون افتاده است

💡 همیشه خنده کبک است در دهان کسی که پای خویش به دامان کوه بهم شکند

💡 شد مرا سنگ ملامت صائب از مردم حجاب پای در دامان کوه قاف اگر عنقا شکست

💡 همی راند کشتی به دامان کوه زمانه از آن کوه آتش ستوه

💡 صبح محشر بر زد اینک نور بر دامان کوه زینهار ای خفتگان بیدار باشید از قرار