داعیه دار
داعیه دار به معنای فردی است که ادعا یا خواستهای دارد، به ویژه در زمینههای حقوقی، اجتماعی یا سیاسی. این واژه به کسانی گفته میشود که برای حق یا حقی خود، به نوعی از دیگران درخواست یا مطالبه میکنند. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است به عنوان داعیه دار در یک پرونده قضایی به دادگاه مراجعه کند تا حقوق خود را استیفا کند.
مترادفهای این واژه شامل مدعی، خواهان و ادعا کننده هستند. این واژهها نیز به افرادی اشاره دارند که در پی اثبات حق خود یا درخواست چیزی از دیگران هستند. در مباحث اجتماعی، داعیه دار ممکن است به افرادی گفته شود که در تلاش برای تغییر وضعیت موجود یا احقاق حقوق گروهی از مردم هستند.
مترادفها
دارای هدف، انگیزهدار
لغت نامه دهخدا
داعیه دار. [ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) صاحب داعیة. آرزومند. || مدعی.
فرهنگ فارسی
صاحب داعیه آرزومند
جمله سازی با داعیه دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تحلیلگران سیاسی معتقدند که این تصمیمات اخیر دولت، قطعاً داعیه دار بودن سیاستهای جدید برای جلب حمایتهای گسترده بینالمللی در آینده است.
💡 او با رفتاری بسیار داعیه دار سعی کرد تا تمام توجه حاضران در آن جلسه مهم را به سمت صحبتهای مهم خود معطوف کند.
💡 تصمیمات اخیر مدیریت شرکت، بسیار داعیه دار به نظر میرسید و همه فکر میکردند که قصد تغییر ساختار اصلی سازمان را در سر دارند.