خلقنی
واژه «خلقنی» یک ترکیب عربی از ریشه «خلق» به معنای آفریدن و ایجاد کردن است که به صورت فعل ماضی همراه با ضمیر متکلم مفرد به کار میرود. معنای دقیق این واژه «مرا آفریدی» یا «مرا خلق کردی» است و خطاب آن معمولاً متوجه خداوند به عنوان خالق انسان میباشد. در متون دینی و قرآنی، این واژه برای بیان حقیقت آفرینش انسان و نسبت دادن وجود او به اراده و قدرت الهی استفاده میشود. ریشه «خلق» در اصل به معنای تقدیر، اندازهگیری و سپس ایجاد چیزی بر اساس آن تقدیر است، بنابراین «خلقنی» بیانگر ایجاد شدن انسان بر اساس علم و اراده خداوند است. این واژه در متون تفسیری و قرآنی در کنار مفاهیمی مانند «فطرنی» به کار میرود که هر دو بر آفرینش اولیه انسان دلالت دارند. از نظر معنایی، «خلقنی» نوعی اعتراف به این حقیقت است که انسان موجودی مستقل و خودبنیاد نیست، بلکه آفریده پروردگار است. در کاربردهای دینی، این تعبیر به منظور تأکید بر توحید و خالقیت خداوند مطرح میشود. همچنین در مثالهای قرآنی و روایی، این واژه در بیان رابطه انسان با خالق خود و پذیرش وابستگی وجودی به او استفاده شده است. این مفهوم در ادبیات اسلامی جایگاه مهمی دارد و نشاندهنده آغاز هستی انسان از اراده الهی است. به طور کلی، «خلقنی» به معنای «مرا آفریدی / مرا خلق کردی» بوده و بیانگر اصل آفرینش انسان توسط خداوند و وابستگی کامل او به خالق است.
مترادفها
مرا آفرید
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی خَلَقَنِی: من را آفریدی-من راخلق کردی(خلق در اصل به معنای تقدیر و اندازه گیری است)
ریشه کلمه:
خلق (۲۶۱ بار)ن (۲۳۵ بار)ی (۱۰۴۴ بار)
جمله سازی با خلقنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون حبیب رسولان را نصرت داد و آن قوم را نصیحت کرد ایشان گفتند: و انت مخالف لدیننا و متابع لهؤلاء الرسل؟ حبیب جواب داد: وَ ما لِیَ لا أَعْبُدُ الَّذِی فَطَرَنِی ای خلقنی وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ ای و مصیر الکلّ الیه.