خط کناری

{siding, branch line} [حمل ونقل ریلی] خطی کمکی برای خط اصلی که امکان سبقت قطارها و تلاقی خطوط را فراهم می کند

خط کناری یا خط جانبی ( به انگلیسی: Lateral line ) که اندام خط جانبی ( Lateral Line Organ ) نیز نامیده می شود، سیستمی از اندام های حسی است که در ماهی یافت می شود و برای تشخیص حرکت، ارتعاش و شیب فشار در آب پیرامون به کار می رود. توانایی حسی از طریق سلول های پوششی اصلاح شده به نام سلول های مویی به دست می آید که به جابجایی ناشی از حرکت پاسخ می دهند و این سیگنال ها را از طریق سیناپس های تحریکی به تکانه های الکتریکی تبدیل می کنند. خطوط جانبی نقش مهمی در رفتار توده ماهی، شکار و جهت گیری دارند.
در آغاز تکامل ماهی ها، برخی از اندام های حسی خط کناری تغییر یافتند تا به عنوان گیرنده های الکتریکی به نام آمپول لورنزینی عمل کنند. سیستم خط کناری برای شاخه مهره داران قدیمی و پایه ای است، زیرا در ماهیانی یافت می شود که بیش از ۴۰۰ میلیون سال پیش از هم جدا شده اند.

خطی کمکی برای خط اصلی که امکان سبقت قطارها و تلاقی خطوط را فراهم می‏کند.

💡 داوران به‌صورت مورب در یک راستا قرار دارند تا هر کدام بتوانند یک خط کناری را مشاهده کنند. بسته به موقعیت آن‌ها، یکی داور زمین و دیگری داور گل نامیده می‌شود. این موقعیت‌ها به موقعیت توپ بستگی دارد و متناوب است. داوران تقریباً هر ۱۰ دقیقه موقعیت خود را به‌صورت فیزیکی عوض می‌کنند (تبادل طولانی) و هر پنج دقیقه یک بار تغییر سمت می‌دهند (تبادل کوتاه).

💡 مجموعهٔ تور شامل تور، ضمائم آن، پایه‌های مربوط و گیره‌هایی است که مجموعهٔ تور را به میز متصل می‌کند. تور باید به‌وسیلهٔ طنابی که طرفین آن به دوپایهٔ عمودی به ارتفاع ۱۵٫۲۵ سانتیمتر بسته شده متصل شود و حد خارجی این دوپایه نیز باید ۱۵٫۲۵ سانتیمتر خارج از خط کناری میز باشد. بخش بالای تور در سرتاسر طول آن باید ۱۵٫۲۵ سانتیمتر از سطح بازی ارتفاع داشته باشد. بخش پایین تور، در سرتاسر طول آن باید تا حد امکان به سطح بازی نزدیک بوده و قسمت‌های انتهایی دو طرف تور نیز تا حد امکان نزدیک و چسبیده به میله‌های نگهدارندهٔ تور باشد.