لغت نامه دهخدا
( عائدة ) عائدة. [ ءِ دَ ] ( ع ص ) مؤنث عائد. ( منتهی الارب ):
در عبادت رفتن تو فائده
فائده آن باز با توعاده.مولوی.ورجوع به عائد شود. || ( اِمص ) نیکی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مهربانی. ( منتهی الارب ). || عطا. بخشش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ):
مائده از آسمان شد عائده
چون که گفت أنزل علینا مائده.مولوی.