صاحب حدیث

صاحب حدیث. [ ح ِ ح َ ] ( ص مرکب ) آنکه حدیث داند. محدث: موفق امام صاحب حدیثان و همه اعیان گفتند صواب جز این نیست که اگر جز این کرده آید این شهر غارت شود. ( تاریخ بیهقی ). موفق امام صاحب حدیثان با طغرل برفته بود. ( تاریخ بیهقی ).

( صفت ) آن که حدیث داند محدث.

💡 بوده صاحب حدیث بهر خدای هست در شغل ملک صاحب رای

💡 باشد اندر نظام هردو سرای مرد صاحب حدیث و صاحب رای

💡 و گفت: تا کی گوئی صاحب رای و صاحب حدیث یکبار بگوی ای الله بی‌خویشتن یا بگوی الله بسزای او.

💡 آنکه از مذهبش درست شدست قول صاحب حدیث و صاحب رای