شادی گرای
کلمه «شادی‌گرای» صفتی است که به فردی اطلاق می‌شود که گرایش و تمایل شدیدی به شادی، نشاط و لذت‌های زندگی دارد. این واژه از ترکیب «شادی» و «گرای» ساخته شده و به معنای کسی است که به شادی و خوشحالی روی می‌آورد و از لحظات زندگی لذت می‌برد. افراد شادی‌گرای معمولاً اهل عیش و عشرت هستند و به فعالیت‌ها و محیط‌هایی گرایش دارند که روحیه و انرژی مثبت ایجاد می‌کند. واژه «شادی‌گرای» در ادبیات فارسی گاهی برای توصیف افرادی به کار می‌رود که مسرور، شادمان و خوشحال هستند و احساسات مثبت را در اطرافیان نیز تقویت می‌کنند. شادی‌گرایی می‌تواند با رفتارهای اجتماعی، هنری یا تفریحی همراه باشد و نشان‌دهنده شخصیتی باز، مثبت‌اندیش و زندگی‌دوست است.
متضادها
غم‌گرای
لغت نامه دهخدا
شادی گرای. [گ ِ ] ( نف مرکب ) مسرور. خوشحال. شادمان:
بخفتند شادان دو شادی گرای
جوانمرد هردم بجستی ز جای.فردوسی.
فرهنگ عمید
گراینده به شادی و نشاط، اهل عیش و عشرت: بخفتند شادان دو شادی گرای / جوانمرد هزمان بجستی ز جای (فردوسی: ۵/۳۳ ).
فرهنگ فارسی
( شادی گرا ی ) ( صفت ) طرب جوی اهل عیش و عشرت.
جمله سازی با شادی گرای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جهان غم نیرزد به شادی گرای نه کز بهر غم کرده‌اند این سرای
💡 جهان غم نیرزد به شادی گرای نه از بهر غم کرده اند این سرای
💡 برخی فیلسوفان معتقدند که انسان‌های شادی‌گرای تنها به دنبال لذت‌های آنی هستند و از درک عمیق‌تر معنای زندگی و رنج‌های بشری باز می‌مانند.
💡 در آن جامعه‌ای که افراد به شدت شادی‌گرای بودند، توجه چندانی به مسائل اخلاقی و مسئولیت‌های اجتماعی در برابر اقشار آسیب‌پذیر نمی‌شد.
💡 سبک زندگی او بسیار شادی‌گرایانه بود، به طوری که او همیشه در جستجوی بهترین مهمانی‌ها و خوش‌گذرانی‌های بدون محدودیت در شهر بود.
