ساقیه

کلمه‌ی «ساقیه» در فارسی به معنای کسی است که آب یا نوشیدنی می‌رساند و معمولاً به فردی گفته می‌شود که وظیفه‌ی تأمین آب یا مایعات برای دیگران را دارد. این واژه از ریشه «ساقی» گرفته شده است، که به کسی اطلاق می‌شود که در می‌خانه یا مجالس شراب، نوشیدنی می‌دهد، اما در معنای عام‌تر و تاریخی، ساقیه به کسی گفته می‌شده که در کارگاه‌ها، روستاها یا قنات‌ها آب می‌رسانده است. این واژه می‌تواند هم به عنوان اسم و هم به عنوان صفت برای اشاره به فردی که خدمت‌رسان است به کار رود. در عرف ادبی، ساقیه غالباً با تأکید بر زحمت و کوشش فرد در رساندن مایعات یا آب به دیگران ذکر می‌شود. از نظر معنایی، ساقیه با واژه‌هایی مانند آب‌رسان، نوشیدنی‌دهنده و خدمت‌گزار هم‌معنی است.