ذکر خدا

[ویکی فقه] کلمات کلیدی: قرآن، ذکر، پاداش، آثار، اعراض، کیفر، بصیرت.
به گفته راغب در مفردات، ذکر دو معنی دارد گاه به معنی حضور چیزی در ذهن (یاد آوری) و گاه به معنی حفظ و نگاهداری معارف و اعتقاداتِ حق در درون جان است.
ذکر خدا در قرآن
ذکر خدا:
«یا ایها الّذین آمَنوا اذکرو اللهَ ذِکراً کثیراً »،
«ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را بسیار یاد کنید.»
در آیه دیگری می فرماید:
«فَاذْکرُونِی أَذْکرْکمْ وَاشْکرُواْ لِی وَلاَ تَکفُرُونِ »،
«پس به یاد من باشید، تا به یاد شما باشم! و شکر مرا گویید و در برابر نعمتهایم، کفران نکنید.»
منظور از ذکر خدا
منظور از ذکر خدا تنها یاد آوری به زبان نیست، که زبان ترجمان قلب است، هدف این است با تمام قلب و جان به ذات پاک خدا توجه داشته باشیم، همان توجهی که انسان را از گناه باز می دارد و به اطاعت فرمان او دعوت می کند، به همین دلیل از پیشوایان اسلام نقل شده است که منظور از ذکر، یاد آوری عملی است.
مراتب ذکر
...

💡 نیز فرمود: هر سخنی که از ذکر خدا خالی بود، باطل است. و هر سکوتی که خالی از اندیشه بود خطا است و هر نگاهی که در آن اعتباری نبود، نارواست.

💡 در میان قتلگه بنهادی سر بر سجود باز در ذکر خدا و فکر محرابی هنوز

💡 وَ اذْکُرْ رَبَّکَ کَثِیراً گفته‌اند: که ذکر خدا را سه درجه است: اول ذکر ظاهر بزبان از ثنا و دعا، و هو قوله تعالی وَ اذْکُرْ رَبَّکَ کَثِیراً. دیگر ذکر خفی بدل. و ذلک فی قوله تعالی أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً و قول النبی (ص) «خیر الذکر الخفی و خیر الرزق ما یکفی».

💡 دل چو صیق ل یافت از ذکر خدا گشت چون آیینه روشن با صفا

💡 هست غذای روح تو ذکر خدا میان جان چون حیوان چه می دوی درپی خوردن علف

💡 جز ذکر خدا هر آنچه گویی هیچ است جز شرع نبی رهی که پویی هیچ است