«ذوالقوه» یک واژه عربی است که در زبان فارسی به معنای «دارای قدرت» یا «صاحب نیرو» به کار میرود. این کلمه از دو جزء «ذو» به معنای «دارنده» و «قوه» به معنای «قدرت» یا «توانایی» تشکیل شده است. در متون دینی و ادبی، «ذوالقوه» معمولاً به عنوان یکی از صفات خداوند به کار میرود که به قدرت بیپایان و توانایی مطلق او اشاره دارد. این واژه میتواند در توصیف افراد یا موجوداتی نیز به کار رود که دارای نیرویی خاص یا توانایی برجستهای در یک زمینه هستند. در ادبیات فارسی و عربی، «ذوالقوه» اغلب با مفاهیمی مانند اقتدار، توانمندی و تسلط همراه است. این کلمه نشاندهنده قدرتی است که میتواند در زمینههای جسمی، روحی یا حتی معنوی و الهی تجلی یابد. از منظر معنوی، «ذوالقوه» به منبعی از نیرو و توان اشاره دارد که سرچشمه آن فراتر از محدودیتهای انسانی است. به طور کلی، این واژه برای بیان قدرت و توانایی در بالاترین سطح خود به کار میرود.
ذوالقوه
لغت نامه دهخدا
( ذوالقوة ) ذوالقوة. [ ذُل ْ ق ُوْ وَ ] ( ع ص مرکب ) خداوند نیرو. ( دستور اللغه ادیب نطنزی ).
فرهنگ فارسی
خداوند نیرو.
صاحب قوت خداوند نیرو. یا ذو اقوه المیتن. ۱ - خداوند نیروی استوار. ۲ - یکی از صفات خدای تعالی است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] ذوالقوة. این اسم در قرآن در یک بار آمده، چنان که می فرماید:
(إِنَّ اللّهَ هُوَ الرَزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتِین).(سوره ذاریات/58)
«خدا روزی رسان، قدرتمند، استوار است»
به هنگام بحث از اسم «قوی» مفاد (ذو القُوّة) نیز روشن می شود.
[ویکی اهل البیت] این اسم در قرآن در یک بار آمده، چنان که می فرماید:
(إِنَّ اللّهَ هُوَ الرَزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتِین).(سوره ذاریات/58)
«خدا روزی رسان، قدرتمند، استوار است»
به هنگام بحث از اسم «قوی» مفاد (ذو القُوّة) نیز روشن می شود.
جمله سازی با ذوالقوه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هم گاه لطف آیت یحیی العظام بود هم وقت حلم نسخت ذوالقوه المتین
