لغت نامه دهخدا
( دائمیة ) دائمیة. [ ءِ می ی َ ] ( ص نسبی ) مؤنث دائمی. دایمی. همیشگی. ( آنندراج ). رجوع به دائمی شود.
( دائمیة ) دائمیة. [ ءِ می ی َ ] ( ص نسبی ) مؤنث دائمی. دایمی. همیشگی. ( آنندراج ). رجوع به دائمی شود.
💡 فصلی و نیمه دائمیه دوشطون و آبگیرهای قدیمی به خصوص آبگیر بزرگ این روستا, جلوهٔ زیبایی از این روستا را نمایان میسازد.