لغت نامه دهخدا
تأبت. [ ت َ ءَب ْ ب ُ ] ( ع مص ) برافروختگی. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ): تَاءَبَّت َ الجمر؛ برافروخت اخگر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
تأبت. [ ت َ ءَب ْ ب ُ ] ( ع مص ) برافروختگی. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ): تَاءَبَّت َ الجمر؛ برافروخت اخگر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
برافروختگی.
تابت ( به انگلیسی: Taobat ) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه نیلم واقع شده است. تابت ۲٬۲۸۶٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
💡 دل در تابت ز پیچش دستار است سردزد که پیچ و تاب بر تن بار است
💡 فکر آن زلف مکن تا خم و تابت نبرد بگذر از یاد لبش تا می نابت نبرد
💡 چشم پر خوابت مرا بیخواب کرد زلف پر تابت مرا از تاب برد
💡 هان دست خدا آمد تابت نگذارد بر بام حرم نصب کند رایت رب را
💡 بسنبل پر تابت صد لعب شده پنهان وز نرگس پر خوابت صد فتنه شده پیدا
💡 تا رهزن خواب در سرایت نبرد بیدار نشین که هوش و تابت نبرد