عبارت «با ایمان» در فارسی به کسی گفته میشود که دارای ایمان، باور و اعتقاد راسخ به خدا، دین یا اصول اخلاقی باشد. این واژه از ترکیب حرف اضافه «با» و اسم «ایمان» ساخته شده است. «ایمان» خود از ریشه عربی «أمن» به معنای اطمینان، آرامش و باور قلبی گرفته شده است. بنابراین، «با ایمان» به معنای فردی است که در درون خود احساس اطمینان و اعتماد به حقیقتی والا دارد. در متون دینی، شخص با ایمان کسی است که نهتنها به زبان، بلکه با دل و عمل نیز به اصول الهی و معنوی پایبند است. از نظر اخلاقی و اجتماعی، چنین فردی معمولاً راستگو، درستکار، خیرخواه و مقاوم در برابر سختیهاست، زیرا ایمان به او قدرت و آرامش میدهد. در ادبیات فارسی، این واژه برای توصیف انسانهای پاکنهاد، خداجو و استوار در عقیده به کار میرود. این مفهوم در کنار واژههایی مانند متدیّن، مؤمن و خداپرست معنا مییابد. از نظر روانی نیز ایمان نوعی تکیهگاه درونی است که انسان را در برابر ترس، شک و اضطراب محافظت میکند. در فرهنگ ایرانی، با ایمان بودن همواره از صفات پسندیده و نشانهی بلوغ معنوی انسان دانسته شده است.
با ایمان
فرهنگ معین
[ فا - ع. ] (ص مر. ) مؤمن، باعقیده. مق بی ایمان.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه ایمان دارد موئ من با عقیده مقابل بی ایمان.
جمله سازی با با ایمان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «وَ حَرامٌ عَلی قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها» و حرام است بر هر شهری که ما آن را هلاک خواهیم کرد، «أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ» (۹۵) که هرگز ایشان با ایمان آیند و از کفر خویش توبه کنند.
💡 کنستانتن پنجم سیاست پدر را تعقیب کرد و شورشها را خوابانید، دیرها را بست و شورائی تشکیل داد که پرستش تصاویر را نهی کرد. البته برای اجرای این منظور کشتارهایی هم شد و روابط پاپ که مخالف این عقیده بود با امپراتور تیره شد ولی او، با ایمان راسخ و با شدت، نظر خود را دنبال کرد. وی با اعراب و بلغارها نیز جنگید و آنها را شکست داد.
💡 عشق را با کفر و با ایمان چه کار عاشقان را لحظهای با جان چه کار
💡 و اما در احوال آخرت، پس ایمان بیاورد به بهشت و دوزخ و صراط و میزان و حساب و شفاعت و غیر اینها و واجب نیست بر او که بحث کند از حقیقت صفات خدا، بلکه اگر آنها را تصور هم نکند و به خاطرش نگذرد و بمیرد با ایمان مرده است.