فرهنگ معین
( ~. مَ ) (ص مر. اِمر. ) پیشه ور، استادکار.
( ~. مَ ) (ص مر. اِمر. ) پیشه ور، استادکار.
۱. کسی که به وسیلۀ ابزار کاری انجام می دهد.
۲. کارگری که با ابزار کار می کند.
( صفت اسم ) صاحب افزار آنکه با ابزار کار کند پیشه ور استاد کار.
پیشه ور، استادکار.
💡 پیشگامی عثمانیها در استفاده روزمره از جنگافزارهای باروتی، فرای همآوردان اروپایی بود. ینیچریها در ابتدا، گارد شخصی پیادهای با تیر و کمان بودند؛ ولی در دوران سلطان محمد فاتح، با سلاح گرم تجهیز شدند و گمان میرود که نخستین نیروی پیادهنظام دائم ابزارمند با سلاحگرم در تاریخ بوده باشند. پیوند توپخانه و ینیچریهای مسلح به سلاحگرم نقشی برگزیده در پیروزی سال ۱۴۴۴ میلادی بر نیرویی از جنگجویان صلیبی در نبرد وارنا، پیروزی سال ۱۴۷۳ بر آققویونلوها در باشکنتِ اوتلوقبئلی و چیرگی بر پادشاهی مجارستان در نبرد سال ۱۵۲۶ موهاچ داشت. اما این جنگ چالدران بود که صفویها و گورکانیان را قانع کرد که جنگافزارهای باروتی تا چه اندازه مؤثراند.