تازانه

تازانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) مخفف تازیانه است که قمچی باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). مخفف تازیانه. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ) ( فرهنگ خطی کتابخانه مؤلف ) ( انجمن آرا ). تازیانه. ( شرفنامه منیری ). شلاق. محمد معین در حاشیه برهان آرد: از تازان + ه ( آلت )، پهلوی تاچانک:
گر ایدونکه تازانه بازآورم
مگر سر بکوشش [ فراز ] آورم.فردوسی ( از شرفنامه منیری ).من این درع و تازانه برداشتم
بتوران دگر خوار بگذاشتم.فردوسی.شوم زود تازانه بازآورم
اگرچند رنج دراز آورم.فردوسی.یکی بنده تازانه شاه را
ببرد و بیاراست درگاه را
سپه را ز سالار و گردنکشان
جز آن تازیانه نبودی نشان.فردوسی.پرستنده تازانه شهریار
بیاویخت از درگه ماهیار.فردوسی.بزد بر سر مرد تازانه چند
فکندن همی خواست دم سمند.اسدی ( از فرهنگ جهانگیری ).سر تازانه خسرو اندرآخت
خرقه زآن جایگه برون انداخت.سنائی.گر به تشریف قبولم بنوازی ملکم
ور به تازانه قهرم بزنی شیطانم.سعدی.

(نِ ) (اِ. ) شلاق، تازیانه.

= تازیانه

تازیانه
( اسم ) شلاق قمچی تازیانه.

شلاق، تازیانه.

💡 من آن درع و تازانه برداشتم بتوران دگر خوار بگذاشتم

💡 گر به تشریف قبولش بنوازی ملک است ور به تازانه قهرش بزنی شیطان است

💡 سر تازانه خسرو اندر آخت خرقه زان جایگه برون انداخت

💡 تازانهٔ روزگار خوردیم به دهر از دستِ دلِ خویش نه از دست خسی

💡 گر به تشریف قبولم بنوازی ملکم ور به تازانه قهرم بزنی شیطانم

💡 گر به تشریف قبولم بنوازی مَلَکم ور به تازانهٔ قهرم بزنی شیطانم