بکتاش

بکتاش. [ ب َ / ب ِ ] ( فعل امر ) از مصدر بکتاشیدن، امر بر خرامیدن و جلوه کردن باشد، یعنی بخرام و جلوه کن. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) ( مؤید الفضلاء ). || ( اِ ) بن گوش. ( مؤید الفضلاء ).
بکتاش. [ ب َ ] ( ترکی، اِ )بزرگ ایل و طایفه. ( انجمن آرا ). || هریک از خادمان یک امیر. ( فرهنگ فارسی معین ):
چه خوش گفت بکتاش با خیل تاش
چو دشمن خراشیدی ایمن مباش.سعدی ( از انجمن آرا ).و رجوع به بگتاش شود.
بکتاش. [ ب َ] ( اِخ ) نام یکی از پادشاهان خوارزم و گویند به این معنی ترکی است. ( برهان ) ( از غیاث ) ( ناظم الاطباء ) ( ازشرفنامه منیری ). و رجوع به بگتاش شود:
بر قیاس شاه مشرق کار سلان خان سخاست
دیدن بکتاش و بغرا برنتابد بیش از این.خاقانی.
بکتاش. [ ب َ ] ( اِخ ) نام پهلوانی دلیر که شیخ سعدی در گلستان از وی ذکر می کند. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بگتاش شود.
بکتاش. [ ب َ ] ( اِخ ) نام غلام حارث بن کعب قزداری بوده که رابعه بنت کعب که زنی عارفه بود، به وی علاقه پیدا کرد و حارث برادر رابعه که حکومت بلخ داشته پس از اطلاع، خواهر خود را کشت و بکتاش نیز حارث را کشت و خود را نیز بر سر قبر رابعه بخنجر هلاک کرد و این حکایت علی الاجمال در الهی نامه ٔشیخ عطار منظوم است. هدایت صاحب انجمن آرا نیز آن قصه را بسطی داده و منظوم کرده و بکتاش نامه و گلستان ارم نام نهاده است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ).
بکتاش. [ ب َ ] ( اِخ ) نام مردی بود از اهل خراسان صاحب کمالات نفسانی و روحانی و در بلاد روم با عثمان بک جد امجد سلاطین سلسله عثمانیه رابطه داشته. طریقه فقر بکتاشیه به او منسوب است. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). رجوع به بکتاشیه شود.
بکتاش. [ ب َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان مرحمت آباد بخش میاندوآب شهرستان مراغه. سکنه آن 1267 تن. آب از زرینه رود و چاه. محصول آنجا غلات، چغندر، کشمش، بادام و کرچک. شغل اهالی آن زراعت و جاجیم بافی. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).

(بَ ) (اِمر. ) ۱ - هر یک از خادمان یک امیر. ۲ - بزرگ ایل و طایفه.

۱. هریک از خادمان یک آقا یا امیر.
۲. بزرگ ایل و طایفه.

( اسم ) ۱- هر یک از خادمان یک امیر. ۲- بزرگ یک دسته بزرگ ایل.
ده از دهستان مرحمت آباد بخش میاندو آب شهرستان مراغه. آب از زرینه رود و چاه. محصول: غلات چغندر کشمش بادام و کرچک. شغل: زراعت و جاجیم بافی.

اسم: بکتاش (پسر) (ترکی) (تلفظ: baktāš) (فارسی: بَکتاش) (انگلیسی: baktash)
معنی: بزرگ ایل و طایفه، ( در قدیم )، فرمانده ی یگ گروه، بزرگ ایل، هر یک از خادمان و همراهان یک امیر، نام یکی از پادشاهان خوارزم

💡 زن جولا چو برکشد بکتاش باز وجدان بدو زند شاباش

💡 گر نداری رو ز درگاه قدر چاکر اینانج یا بکتاش باش