تقصی

تقصی. [ ت َ ق َص ْ صی ] ( ع مص ) به نهایت رسیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). || به غایت رسیدن در بحث مسئله ای و استقصا کردن در آن. ( از اقرب الموارد ). و تقول: حدیث متقصی. ( اقرب الموارد ).

(تَ قَ صِّ ) [ ع. ] (مص ل. ) به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن.

به نهایت رسیدن به غایت رسیدن

به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن.

💡 (۵) در برابر آنها سجده مکن و آنها را عبادت منما؛ زیرا من، یهوه خدای تو، خدایی غیورم که جزای تقصیرات پدران را به فرزندان و پشت سوم و چهارمِ آنان که مرا نفرت کنند می‌رسانم.

💡 مردی در یک تصادف رانندگی مرگبار درگیر می‌شود و با اینکه بی‌تقصیر است، شرکتش او را به شعبه ای دورافتاده در یک شهر کوچک منتقل می‌کند...

💡 «این یادداشت‌ها برای سرزنش و مذمت تقصیرهای او نوشته شد تا افرادی که از این جریانات آگاه می‌شود بر او و کارهایش لعنت کنند و کسی از او دنباله روی نکند.»

💡 [۱۸]. نارضایتی دانشجویان از روند ورود به سامانه دانشگاه آزاد؛ آی‌گپ می‌گوید بی‌تقصیر است

💡 رحم فرما عفو فرما بگذر از تقصیر ما رفته ایم از پای ما را از کرم شو دستگیر

💡 وَ آتُوا الزَّکاةَ زکاة در نماز پیوست و در قرآن هر جای که ذکر نماز کرد ذکر زکاة در آن پیوست، چنانک در نماز تقصیر روا نیست در زکاة هم روا نیست.