سبک عنان

سبک عنان. [ س َ ب ُ ع ِ ] ( ص مرکب ) بمعنی سبک رو که کنایه از تند و تیز براه رونده و جلدرفتار و شتاب رو باشد. ( برهان ). تند و تیز. ( انجمن آرا ). شتاب رو. ( رشیدی ). تیزرفتار. ( غیاث ). مرادف سبکپای. ( آنندراج ). جلد و چابک. ( ناظم الاطباء ). سبک سیر:
دی ماه سبک عنان تر از عمر
چون عمر گرانبهات جویم.خاقانی.بر نه فلک او ستاره قطب
کس قطب سبک عنان ندیده ست.خاقانی ( دیوان چ ص 71 ).عزم سبک عنان تو در جنبش آورد
این پایدار مرکز عالی مدار هم.حافظ.این قامت خمیده و عمر سبک عنان
تیر گشاده ای و کمان کشیده است.صائب ( ازآنندراج ).|| حمله کننده در جنگ. ( برهان ) ( رشیدی ). || رام و دست آموز. ( ناظم الاطباء ).

( ~. عِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) تندرو.

۱. سوار چابک.
۲. تندرو، چالاک.

( صفت ) ۱ - سوار سریع. ۲ - تندرو تیز رو. ۳ - حمله کننده. ۴ - رام دست آموز.

تندرو.

💡 به جلوه بود، مدار تو شوخ چشم شرار نشسته در دل سنگ، ای سبک عنان چونی؟

💡 برق سبک عنان نرسد در شتاب عمر زنهار دل مبند به مد شهاب عمر

💡 شتاب بوی گل و اضطراب برق نگاه سبک عنانی شوقم گه بهار نداشت

💡 هوای لعل تو دارد سبک عنان ما را چو کودکان همه مرکب ز نیشکر داریم

💡 دل را دست دار که موج سبک عنان با کشتی شکسته ز بحر خطر گذشت

💡 کو صبر تا کنم طی، غمنامهٔ جدایی؟ از پیش می فرستم، اشک سبک عنان را