مساء

مساء. [ م َ ] ( ع مص ) مصدر میمی است فعل ساء را. ( اقرب الموارد ). مساءة. سَوء. رجوع به سوء و مساءة شود.
مساء. [ م َ ] ( ع اِ ) شبانگاه، خلاف صباح. ( منتهی الارب ). وقت شام. ( غیاث ) ( آنندراج ). خلاف صباح، و آن را مابین ظهر تا مغرب دانسته اند، لذا گفته اند که مساء بر دو گونه است: هنگام زوال و مایل گردیدن آفتاب و هنگام غروب آن. ( اقرب الموارد ). شام. شب. شبانگاهان. مقابل غداة ( بامداد ) از نیم روز تا شب. و رجوع به مسا شود: أتیته مساء أمس؛ آمدم او را شبانگاه دیروز. ( منتهی الارب )؛ یعنی دیروز هنگام مساء. ( اقرب الموارد ).
- مساءالخیر؛ شب به شما خوش. شب بخیر. عصر بخیر.
- مسأکم بالخیر؛ شب شما خوش. شب شما بخیر. عصر شما بخیر.
|| چون از کسی تطیر کنند و او را به فال بد گیرند، گویند: مسأاﷲ لا مساؤک یا لامسأک، به رفع و نصب، رفع آن به تقدیر «لنا» و نصب به تقدیر «نرجو»، زیرا در نزد عرب، مساء کنایه از شر و گرفتاری وصباح کنایه از خیر و شادی بوده است. ( اقرب الموارد )( منتهی الارب ).

(مَ ) [ ع. ] (اِ. ) شبانگاه، اوّل شب. ج. اَمسیه.

شبانگاه، اوّل شب.
اَمسیه.
غروب

💡 انما الصباح و المساء لمن یتقید بالصفة و انالاصفة لی.

💡 گر گلی با گل نشیند یک صباح عطر ورد فی المساء منه فاح

💡 حمدا لک رب نجنی منک فلاح شکرا لک فی کل مساء و صباح

💡 امسی و شمس الضحاء تصحبنی فلی صباح مساء بغداد

💡 که مساء را تو کنی صباح و صباح را تو مسا کنی