دعا

دعا. [ دُ ] ( ع اِمص ) دعاء. حاجت خواستن. ج، أدعیه، دعوات. ( از آنندراج ). استغاثه به خدا. استدعای برکت. تضرع. درخواست از درگاه خدا. ( ناظم الاطباء ). درخواست حاجت از خدا. درخواست حاجت از خداوند برای خود یا دیگری. خدای خوانی. تیغ و شمشیر و خدنگ تیر از تشبیهات اوست و با لفظ رسیدن و رساندن و رفتن مستعمل است. ( آنندراج )

(دُ ) [ ع. دعاء ] (اِمص. ) نیایش، طلب حاجت از خدا. ج. ادعیه.

۱ - ( مصدر ) خواندن جمله های ماثور از پیغامبر و امامان در اوقات معین برای طلب آمرزش و بر آورده شدن حاجات. ۲ - نیایش کردن. ۳- ( اسم ) در خواست حاجت از خدا. ۴ - نیایش. ۵ - مدح ثنا ۶ - تحیت درود سلام. ۷ - تضرع. ۸ - نفرین [[ زورمندی مکن بر اهل زمین تا دعایی بر آسمان نرود ]] ( گلستان ). جمع ادعیه. یا دعای خیر ۱ - خیر کسی را در دعا خواستن. ۲ - تحیت درود. ۳ - برکت. یا صیغه دعا فعلی است که از سوم شخص مفرد مضارع گرفته میشود و میان علامت مضارع که [[ - د ]] آخر باشد و حرف قبل از آن الفی ( آ ) در آورند. در مور د نفی میمی ( م ) بر آن افزایند: باد و مباد ( در اصل بواد و مبواد ) کناد و مکناد و مبیناد گاه بائ تاکید بر سر فعل دعا در آید: در بعضی فعلها صیغه دعا در اول شخص مفرد و سوم شخص مفرد و جمع مستعمل است.
دعائ. حاجت خواستن.

اسم: دعا (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: doeā) (فارسی: دعا) (انگلیسی: doea)
معنی: نیایش، راز و نیاز، درخواست کردن چیزی از خداوند یا بزرگان دین هنگام نیاز، اضطرار، آمرزش خواستن و مانند آنها، هر یک از مجموعه سخنانی که معمولاً به زبان عربی است و از قرآن یا سخنان امامان و بزرگان دین گرفته شده است

💡 به تنگ آمد دل یوسف ازان درد نهان روی دعا در آسمان کرد

💡 بر زمین کس نبرد نام بزرگت بدعا که نه در عرش کند روح امینش آمین

💡 بشنو که چه فریاد و فغان در ملکوت است از یارب هر شام و دعای سحر ما