زامیاد

زامیاد. [ زام ْ ] ( اِخ ) فرشته ای است که مصالح و تدبیر امور روز زامیاد ( 28 از هر ماه شمسی ) به او تعلق دارد. گویند در این روز درخت نشاندن و تخم کاشتن و عمارت کردن بغایت خوب است. ( برهان قاطع ). نام فرشته موکل بر تدبیر امور آن روز ( روز زامیاد ) و گویند به محافظت حوران بهشتی نیز مأمور است. ( آنندراج ).نام سروشی است که بمحافظت حوران بهشتی مأمور است وتدبیر امور و مصالح زامیاد به او متعلق است. ( فرهنگ جهانگیری ). دکتر معین در مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی آرد: ایزدان بزرگ نیز خود بنوبت از همکاران امشاسپندان هستند... و ایزد زامیاد از ایزدان همکار امرداد ( امشاسپندی که ماه مرداد بنام او است ) میباشد. ( مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی ص 162 ). و در ص 432 از آن کتاب آمده: در مزدیسنا همه عناصر و بخصوص ( زمین ) مقدس و زامیاد یعنی: زم یزدیا بعبارت دیگر فرشته زمین ( در اوستا: زم ) محترم است و نام او در ردیف فرشتگان سی روز ماه یادشده و از این جهت آبادانی زمین و زراعت بر مزدیسنان واجب بوده است. امشاسپند سپندارمذ ( در اوستا: سپنته آرمئتی ) فرشته نگهبان زمین و گاه نیز خود زمین بشمار رفته است - انتهی. و درکتاب روزشماری در ایران باستان تألیف دکتر معین آمده: زامیاد مرکب است از دو جزء زام که ایزد و فرشته ٔزمین است و جزء دوم یاد از حروف زواید و پسوند است که در اوستا و پارسی باستان ( دات ) آمده چنانکه در واژه های بنیاد و فریاد دیده میشود. ایزد زامیاد ( زمین )با ایزد آسمان اغلب یکجا یا در هر دو مقدس شمرده شده اند. نگهبانی روز 28 با ایزد نامبرده است. نیز در فرهنگها آمده در این روز درخت بنشاندن و تخم کاشتن و عمارت کردن بغایت خوب است. ( روزشماری صص 63 - 64 ).
زامیاد. [ زام ْ ] ( اِ ) نام روز بیست و هشتم است از ماههای شمسی. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ).نام روز بیست و هفتم از هر ماه شمسی. ( غیاث اللغات ). روز بیست و هشت است از ماههای شمسی و نیک است در این روز تخم کشتن و درخت نشاندن و عمارت کردن. ( فرهنگ جهانگیری ). آقای دکتر معین در کتاب روزشماری در ایران باستان آرد: روز 28 به زامیاد نامزد است. در اوستا زام و در پهلوی زمیک و در پارسی زمی بمعنی زمین و فرشته آن هر دو آمده. ( روزشماری ص 62 ). و در ص 65 از آن کتاب آرد: ابوریحان بیرونی نام این روز را در فهرست روزهای ایرانی زامیاد و در سغدی رام جید و در خوارزمی، راث یاد کرده زرتشتیان این روز را رامیاد خوانند -انتهی:

[ په. ] (اِ. ) ۱ - نام روز بیست و هشتم از هر ماه شمسی. ۲ - در آیین زردشتی، ایزد موکل بر زمین.

۱. روز بیست وهشتم از هر ماه خورشیدی: چون روز زامیاد نیاری ز می تو یاد؟ / زیرا که خوش تر آید می روز زامیاد (مسعودسعد: مجمع الفرس: زامیاد ).
۲. در آیین زردشتی، فرشتۀ موکل بر زمین.

در آیین زردشتی ایزد موکل بر زمین و موکل بروز بیست و هشتم ( موسوم به زامیاد ) هر ماه شمسی.
نام بیست وهشتم ا هرماه خورشیدی، فرشته موکل زمین
روز بیست و هشتم از هر ماه شمسی.
نام روز بیست و هشتم است از ماههای شمسی

اسم: زامیاد (پسر) (فارسی) (تلفظ: zāmyād) (فارسی: زامياد) (انگلیسی: zamyad)
معنی: رامیاد، نام روز بیست و هشتم از هر ماه شمسی در قدیم، به معنی زمین، ( اَعلام ) ( در آیین زرتشتی ) فرشته ای که مصالح و تدبیر امور روز زامیاد ( از هر ماه شمسی ) به او تعلق دارد، ( در قدیم ) ( در گاه شماری ) روز بیست و هشتم از هر ماه شمسی در ایران قدیم

نام روز بیست و هشتم از هر ماه شمسی.
در آیین زردشتی، ایزد موکل بر زمین.

💡 نام بعضی از یشت‌ها با مضمون آن مطابقت ندارد؛ مثلاً اَشتاد یشت دربارهٔ فره ایرانی (یا آریایی) و زامیاد یشت (مشتق از زَم: زمین) دربارهٔ فره کیانی است. همچنین رام یشت دربارهٔ وَیو (ایزد هوا و فضا) است.

💡 نام بعضی از یشت‌ها با مضون آن مطابقت ندارد؛ مثلاً اَشتاد یشت دربارهٔ فره ایرانی (یا آریایی) و زامیاد یشت (مشتق از زَم: زمین) دربارهٔ فره کیانی است. همچنین رام یشت دربارهٔ ویو (ایزد هوا و فضا) است.

💡 در آیین کهن ایرانی پرستش خدایانی چون آناهیتا، تیر، میترا، بهرام، ارته، رشن، فروشی، زامیاد و هوم رایج بوده‌است.

💡 در فروردین یشت، زامیادیشت، بندهش و جاماسب نامه از سوشیانت یاد شده و گفته شده که گرشاسب هم به عنوان یار سوشیانت ظاهر شده و در نوسازی جهان شرکت می‌کند.

💡 اَئیزَخَ نام کوهی است که در اوستا نام آن آمده است. این واژه به‌همراه نام ۱۰ کوه دیگر، در بند ۴ زامیاد یشت آمده است که از مکان امروزین آن‌ها اطلاعی در دست نیست.