تراویده

تراویده. [ ت َ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) چکیده. تراوش کرده: جمةالسفینه؛ جایی از کشتی که آب تراویده درزها در آن جمع شود. ( منتهی الارب ).

چکیده تراوش کرده

{permeate} [شیمی، مهندسی بسپار، مهندسی شیمی] شاره ای که در فرایند صافش غشایی، از غشا خارج می شود

💡 ز دیدار او حق به دیدار آید که نور خدا زو تراویده باشد

💡 کسی را که عشق نگاریست در سر ز سیمای او غم تراویده باشد

💡 طراوت در این باغ رنگی ندارد مگر انفعالی تراویده باشد

💡 چنان گداخته‌ای از حرارت افرنگ ز چشم خویش تراویده‌ای دریغ از تو

💡 گردنم کج به تمنای می از تاک نشد جز تراویدهٔ دل نیست، شرابی که مراست