جنه

جنه. [ ج َ ن َ ] ( اِخ ) یکی از دیههای بارفروش. رجوع به ترجمه مازندران و استراباد رابینو ص 160 شود.

(جُ نَّ ) [ ع. جنة ] (اِ. ) سپر.
(جِ نَّ ) [ ع. ] (ق. ) دیوانگی.

۱. سپر.
۲. [مجاز] آنچه شخص را محفوظ و مستور بدارد.

یکی از دیه های بار فروش

• برای جزیره جنه در خلیج فارس به جنه ( جزیره ) رجوع نمائید.
جنه ( در زبان های اروپایی: Djenné ) شهری است در کرانه رود بانی در جنوب کشور مالی.
جنه در سال ۳۹۹ پ. م. توسط قوم بوزو در مکانی که جنه - جنو نام دارد ( ۱٬۵ کیلومتر بالاتر از جنه در راستای رودخانه )، بنا شد. به نوشته سعدی مردم شهر به دلیل رفت و آمد بازرگانان مسلمان به این شهر اسلام آوردند، سلطان کنبورو اولین پادشاهی در جنه بود که اسلام آورد؛ او کاخ خود را ویران کرد و به جای آن مسجد بزرگی ساخت. پس از گرویدن به اسلام، شهر در ۱۰۴۳م و بقولی در سده سیزدهم تغییر مکان داد. جنه به مرور تبدیل به یک شهر بازرگانی پررونق و مرکز آموزش و تحصیل در باختر آفریقا شد. جنه نقش بزرگی در رونق تجارت صحراگذر بازی کرد و با شهر تیمبوکتو به رقابت پرداخت. بعدها امپراتوران مالی و سُنغای بر آن چیره شدند.
جمعیت آن در سال ۱۹۸۷م حدود ۱۲ هزار نفر بوده است.
جنه بخاطر معماری خشتی ساختمان های آن شهرت فراوانی دارد و بویژه مسجد بزرگ جنه که در ۱۹۰۷ ساخته شده، شناخته شده ترین نمونه این معماری در آن منطقه است.
مرکز شهر جنه در سال ۱۹۸۸ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی به رسمیت شناخته شد.

[ویکی اهل البیت] جنة. به معنی باغ و بستان است و در قرآن برای باغهای دنیوی یا وعده گاه نیکان و پارسایان در عالم آخرت بسیار آمده است.
جنة به معنی باغهای دنیوی در آیات قرآن بسیار است «کمثل جنة بربوة» مانند باغی در جای بلند. «لقد کان لسبأفی مسکنهم آیة جنتان عن یمین و شمال»؛ (سوره سبا/آیه 15) اهل سبا را (در یمن) آیتی بود دو باغ از جانب راست و چپ.
«و فی الارض قطع متجاورات و جنات من أعناب»؛ (سوره رعد/آیه 4) در زمین است قطعه ها کنار یکدیگر و باغها از انگور. «فاخرجناهم من جنات و عیون»؛ فرعونیان را بیرون بردیم از باغها و چشمه ها.
جنة در قرآن بیشتر به معنی بهشت، یعنی وعده گاه نیکان و پارسایان در عالم آخرت آمده است. «تلک الجنة التی نورث من عبادنا من کان تقیا»؛ (سوره مریم/آیه63) این بهشت است به ارث می دهیم به بندگان خود هر کس پرهیزکار باشد.
در بزرگی آن فرمود: «و جنة عرضها السموات والارض». (سوره آل عمران/آیه 128) و نیز فرمود: «و جنة عرضها کعرض السماء والارض». (سوره حدید/آیه 21) بشتابید سوی مغفرت پروردگار و بهشتی که فراخی آن به اندازه آسمان و زمین است.(ج3، ص187)
شیخ ابوالفتوح رحمه الله گوید: برای رسول صلی الله علیه و آله نوشتند ما را با بهشت می خوانی که عرض او چند آسمان و زمین است؟ پس دوزخ کجا باشد؟ رسول صلی الله علیه و آله گفت: یا سبحان الله چون روز در آمد شب کجا باشد انتهی، یعنی مزاحمت میان موجودات عالم آخرت نیست در یک جا هم بهشت است و هم جهنم چنانکه در برزخ همچنین است دو تن را نزدیک هم دفن می کنند یکی صالح و دیگری طالح.
[ویکی فقه] جُنَّه در لغت یعنی پوشاندن و پنهان کردن.
در اصطلاح یعنی هر آن چه که باعث حفظ انسان در مقابل دشمن می‏شود، از سلاح‏ گرفته تا سایر وسائل و ابزار جنگی. 
وجه تعبیر صوم به جُنَّه
رسول اکرم صلی الله علیه وآله فومود: «الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّارِ» روزه انسان را از داخل شدن در آتش حفظ می‏کند.
یعنی چون سپری میان او و آتش جهنّم قرار می‏گیرد.
[ویکی الکتاب] معنی جِنَّةِ: جن-طائفهای از موجودات غیر ازملائکه که شعور و اراده دارند و از حواس ما پنهانند (دراصل به معنی استتارونهان شدن)-جنون یا جن زده گی(در جمله"رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ ")
معنی جَنَّةِ: باغ (وجه تسمیه اش این است که پوشش درختان مانع از دیدن زمین می شود)-بهشت
معنی جُنَّةً: سپر-پرده و پوششی است که با آن خود را از شر حفظ میکنند
معنی عَرْضُهَا: عرضش - وسعتش (منظور از عرض بهشت در عبارت "جَنَّةٍ عَرْضُهَا کَعَرْضِ ﭐلسَّمَاءِ وَﭐلْأَرْضِ"، چیزی در مقابل طول آن نیست، بلکه منظور وسعت آن است، و این استعمالی شایع است)
ریشه کلمه: 
جنن (۲۰۱ بار)
«جنّة» در اصل از مادّه «جنّ» (بر وزن فنّ) به معنای پوشاندن چیزی است و از آنجا که سپر، انسان را در مقابل ضربات دشمن می پوشاند به آن «جُنّه» و «مِجَنّ» و «مِجَنَّه» می گویند. «جِنَّة» به معنای «جنون» در اصل از مادّه «جَنّ» (بر وزن ظنّ) به معنای ستر و پوشش است، و از آنجا که «مجنون» چنان است که گویی عقلش پوشیده شده، این تعبیر درباره او به کار می رود، و به هر حال نکته قابل ملاحظه اینجاست که گویا می خواهد این حقیقت را بیان کند که دعوت کننده به اندیشه و بیداری فکر، چگونه ممکن است خود مجنون باشد، و همین که منادی تفکر است، خود دلیل بر نهایت عقل و درایت اوست.

جَنَّه
به زبان فارسی جنده، روسپی، بدکاره. جنّهَ انشقاق یافته از کلمه جن که در گویش بهاری به جین تعبیر می‌شود، بوده. در باور مردمان گذشته جین یا از ما بهتران قابل رؤیت نبوده ولی در همه جا حضور دارند.
تکه پارچه چروکیده و به دردنخور یا دور انداختنی.
حوری (هوری) یا زنانی که در بهشت ساکنند[۱].
سپر.
دیوانگی.
↑ سوره نساء آیه ۱۲۴

💡 از خون دیده در عشق، ساقی پر است جامم یا حبّذا نعیمی، فی جنهٔ الولایی

💡 روح پاک هر یکی در جنه المأوی مقیم بود و باشد کان مقام اتقیا و اصفیاست

💡 محشر کبراست گو پیکرم‌، کش تاب تب دوزخست و فکر روشن جنهٔ المأوای او