تأنیث

تأنیث. [ ت َءْ ] ( ع مص ) مؤنث کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( آنندراج ). مؤنث خواندن. ( آنندراج ). خلاف تذکیر در اسم. ( منتهی الارب ):
لیک چون مرد به زن پیوندد
حکم تأنیث قوی تر گیرند.خاقانی.|| نام ماده بودن لفظی. ( فرهنگ نظام ). || نرم کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

( تأنیث ) (تَ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - علامت مؤنث به کلمه عربی ملحق کردن. ۲ - مؤنث خواندن. ۳ - مادگی.

مؤنث بودن.

مونث گردانیدن، مادگی، نقیص نری
۱- ( مصدر )علامت مادگی بکلمه ملحق کردن مونث گردانیدن مقابل تذکیر. ۲- مادینه خواندن مونث خواندن. ۳- ( اسم ) مادگی مقابل تذکیر نری. ۴- ( صفت ) ماده مونث.

علامت مؤنث به کلمه عربی ملحق کردن.
مؤنث خواندن.
مادگی.

💡 و قیل: الهم اتخاذ المیزان، و قال علقمة المیزان محمد (ص) یقضی بینهم بالکتاب وَ ما یُدْرِیکَ یا محمد لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِیبٌ. و لم یقل قریبة لانّ تأنیثها غیر حقیقی و مجازه الوقت. و قیل معناه: اتیانها قریب و هذه الآیة تدل علی البعث و علی الاستعداد للقیامة.

💡 «لَنْ یَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها» و قال ابن عباس: کانوا فی الجاهلیّة اذا ذبحوا القرابین لطخوا جدار الکعبة بدمائها قربة الی اللَّه عزّ و جلّ فهمّ المسلمون بمثل ذلک فانزل اللَّه: «لَنْ یَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها». قرأ یعقوب وحده، لن تنال و لکن تناله بالتاء فیهما، و الوجه انّه انّث الفعل فیهما لتأنیث الفاعل، امّا الاوّل و هو قوله: «لَنْ یَنالَ اللَّهَ لُحُومُها» فانّها انّث تنال لانّ فاعله جماعة و هی قوله: «لُحُومُها»، و امّا الثانی.