بی پدر

بی‌پدر
کس که هنگام تولد یا قبل از تولد پدرش را از دست داده باشد. یتیم.
(توهین‌آمیز): ترجیحاً بی‌اصل و نسب، بچه سر راهی یا بدون هویت. بدو گفت نزد منوچهر شو/ بگویش که ای بی‌پدر شاه نو «فردوسی»

💡 سحاب پر زنم چشم نبی بی پسر گردد نسیم صبحدم رسم رسول بی پدر گیرد

💡 گلگونه رخسار گهر گرد یتیمی است خواری و غریبی پدر و مادر عشق است

💡 نباشد تو را در جهان هیچ نام نه این بی پدر گر شود زنده سام

💡 کنون ما بی پدر درِ یتیمیم در آن گلشن چو غنچه بی نسیمیم

💡 نخواستم من ماتم رسیده عمه طعام طعام بی پدرم، عمه بر من است حرام