واژهای است که به معنای وسیلهای یا ابزاری اشاره دارد که برای گیر کردن جامه به میخ به کار میرود. این ابزار نقش مهمی در ثابت نگه داشتن لباسها یا پارچهها بر روی میخ یا سطحی مشابه دارد تا از افتادن یا جابجایی آنها جلوگیری شود. به عبارت دیگر، غلبه کن وسیلهای است که به کمک آن میتوان پارچه یا لباس را در موقعیتی مشخص محکم کرد.
عملکرد این مفهوم به گونهای است که با ایجاد فشار یا گیرهای محکم، پارچه را به میخ یا پایهای ثابت میکند. استفاده از این ابزار باعث میشود که لباس یا پارچه در جای خود ثابت باقی بماند و از لغزش، چرخش یا سقوط آن جلوگیری شود. بنابراین نه تنها نقش تثبیت دارد، بلکه از آسیب دیدن پارچه در اثر افتادن یا کشیده شدن نیز جلوگیری میکند.
همچنین، کاربرد غلبه کن میتواند به جلوگیری از پاره شدن یا آسیب دیدن پارچه کمک کند. هنگامی که پارچه به درستی با غلبه کن محکم شود، فشار روی آن به شکل یکنواخت توزیع میشود و نقاط آسیبپذیر آن کمتر در معرض خطر قرار میگیرند. از این رو، غلبه کن وسیلهای است که هم جنبهٔ عملی و هم جنبهٔ حفاظتی دارد و در نگهداری و مراقبت از لباسها و پارچهها اهمیت ویژهای پیدا میکند.
غلبه کن
فرهنگ معین
(غُ لْ بِ کَ ) (اِ. ) (عا. ) از بیخ کنده شدن.
فرهنگ عمید
= غلبکن
فرهنگ فارسی
( اسم ) گیر جامه به میخ و مانند آو و پاره شدن آن.
ویکی واژه
(عا.)
از بیخ کنده شدن.
