عجبا

( ~. ) [ ع - فا. ] (صت. ) کلمه ایست که تعجب و شگفتی را رساند: شگفتا.

کلمه ایست که تعجب و شگفتی رساند شگفتا..

[ویکی الکتاب] معنی عَجَباً: به نحوی عجیب
ریشه کلمه:
عجب (۲۷ بار)
تعجّب‏آور.،. راغب گوید: به چیزی که نظیر آن معروف نیست گویند: عجیب. این سخن در آیه اول کاملاً صادق است. *. عجب در آیه مصدر است به معنی عجیب گوئی مراد جّن آن بود که قرآن عجیبی است و نظیرش معهود نمی‏باشد عجب در آیات زیر نیز به معنی عجیب است:،. و چون مصدر است لذا در آیه اول جمع نیامده است چنانکه در «سمع» گفته‏ایم. و شاید در معنی «ذات عجب» باشد.

کلمه ایست که تعجب و شگفتی را رساند: شگفتا.

💡 گفتند که شعر تو ملک داشت به دست گفتم عجبا و جای این معنی هست

💡 واعجبا (صامتا) کز چه عزیز خدا دید ز نسل زنا این همه ظلم و عذاب

💡 تیغت عجبا هیچ بگویم بچه ماند برقیست علی‌الله نه‌که مرگیست مفاجا

💡 شکوه بر چرخ برند از دشمن عجبا چرخ بُوَد دشمن من

💡 اعجوبه ی روزگار ماییم من خود به تعجبات فاشم

💡 ثُمَّ نَظَرَ فیما قدّر معجبا بذلک نظرة تفکّر.