لغت نامه دهخدا
کجراه. [ ک َ ] ( ص مرکب ) منحرف. گمراه. ( فرهنگ فارسی معین ). که راه کج دارد. بیراه. که بر صراطی مستقیم نباشد.
کجراه. [ ک َ ] ( ص مرکب ) منحرف. گمراه. ( فرهنگ فارسی معین ). که راه کج دارد. بیراه. که بر صراطی مستقیم نباشد.
( صفت ) منحرف گمراه.
💡 راست رو باش چو ماهی که خوری آب زلال نه چو خرچنگ خوری آب گل از کجراهی